Wieloaspektowy opis klas nazw uczuć łączący analizę lingwistyczną z elementami filozofii, socjologii i kultury pozwolił ukazać bogactwo i złożoność zjawisk związanych z konfrontacją semantyki tych nazw w języku francuskim i polskim. Omawiane klasy nie są jednorodne, ponieważ obejmują jednostki oznaczające procesy, stany lub postawy emocjonalne. Sposób obrazowania emocji jest często uwarunkowany kulturowo i dlatego różni się w obu językach. Z drugiej strony, jednak, wspólna baza percepcji zmysłowej jest podstawą daleko idących podobieństw.